Nu de discussie over recoupment en salarissen weer oplaait, is het misschien verhelderend om eens te kijken wat ik daar in mijn boek 'Buurman, wat doet u nu?' over geschreven heb.
WAT VERDIENT DE REGISSEUR?
Een tijdje geleden vond het Filmfonds dat een regisseur niet meer dan €90.000 mocht verdienen.
Waar dat getal op gebaseerd was, weet ik niet, en waarom het Filmfonds alleen de salarissen van regisseurs (ook scenarioschrijvers) aan banden wilde leggen was ook onduidelijk. Want waarom dan ook niet de salarissen van cameramensen, art directors of editors?
Inmiddels is de €90.000 grens verdwenen, maar nog steeds bemoeit het Filmfonds zich met de hoogte van salarissen.
Salarissen ontstaan door marktwerking en de verantwoordelijkheid over de hoogte daarvan ligt bij de producent. Daar heeft het Filmfonds niets mee te maken.
Het is raadselachtig waarom het Filmfonds de internationale normen niet onderschrijft.
Heeft het fonds een punt? Krijgen regisseurs in verhouding tot andere crewleden teveel betaald?
Om dat te bepalen moeten we weten hoeveel werk een regisseur verricht.
Laten we eens een rekensommetje maken.
Totaal komt dat dus neer op zo’n 295 dagen. Daarbij is er geen rekening mee gehouden dat sommige werkuren in een overwerkregeling zouden moeten vallen. Na een achturige werkdag is het bijvoorbeeld gebruikelijk dat de eerste twee overuren 150% van het uurloon zijn en de volgende 200%. Als een regisseur, voor een film met een budget van 3 miljoen, €150.000 voor zijn werkzaamheden heeft ontvangen, komt dat dus neer op €508 (bruto) per dag.
Dat is minder dan de cameraman die al gauw €1000 per dag ontvangt. Daarbij komt nog dat een regisseur niet meer dan één film in de twee à drie jaar maakt, en dan moet je nog een succesvolle regisseur zijn ook.
Een regisseur werkt meestal een jaar aan de film (vaak langer) en dan is een bruto jaarsalaris van 150.000 niet erg veel. Regisseurs zijn meestal zzp’ers die van dat bedrag hun pensioen moeten opbouwen, moeten investeren in nieuwe projecten en de tijd dat ze niet werken moeten kunnen overbruggen. Als de regisseur evenveel zou verdienen als een cameraman, dan zou hij in dit voorbeeld dus €295.000 moeten krijgen.
Volgens de (inmiddels achterhaalde) normen van het fonds zou het €90.000 gedeeld door 295 is: €305 per dag moeten zijn. Dat is minder dan de €400 die zijn assistent, de 1st AD, gemiddeld krijgt.
Je kan stellen dat mensen in de filmbranche in ieder geval meer verdienen dan het minimumloon (€ 70,37 per dag), en dat ze dus best tevreden mogen zijn.
MEEDELEN IN DE WINST
Het is gebruikelijk dat scenarioschrijvers en regisseurs, en soms ook hoofdrolspelers, een winstaandeel met de producent afspreken. Mocht de film dus echt winst gaan maken, iets dat heel weinig voorkomt bij de Nederlandse film, dan delen zij daarin mee. Tien procent is voor scenarioschrijvers en regisseurs een gebruikelijk percentage.
Je kan ook in je contract opnemen dat je een bedrag krijgt bij het behalen van een bepaald bezoekersaantal. Dat is vaak duidelijker; want je wil eigenlijk niet later de hele administratie van de producent doorploegen, ook al heb je daar recht op.
DEFERMENT
Je kan ook een deel van je salaris deferen. Dat wil zeggen dat je een deel van je salaris pas krijgt als de distributeur zijn investering terug heeft. Eigenlijk is dat dus een risicovolle investering want het is heel goed mogelijk dat je niks van die investering terugziet.
Een deferment is vaak gunstiger dan een winstaandeel. Want het deferment krijg je nadat de distributeur zijn P&A en MG heeft terugverdiend.
Je krijgt je geld in de zogenaamde 3e positie. In die positie recoupen alle investeerders van de film. In de 4e positie krijgt het Filmfonds zijn geld terug. En pas daarna komt de producent weer aan de beurt.
Let dus goed op wat je doet want:
Een deferment krijg je soms terug, maar een winstaandeel zit er vrijwel nooit in.
bron: 'Buurman, wat doet u nu?'
