IS HET KALF AL VERDRONKEN?

Het Gouden Kalveren Gala vervult me elke keer weer met plaatsvervangende schaamte.

Gelukkig hoef je de gênante vertoning niet helemaal uit te zitten: met uitgesteld kijken en doorspoelen krijg je toch een prima beeld van het Nederlandse prijzengala.

Nou ja, Nederlands...
De volgende speelfilm-titels waren in competitie: Boomers, Donkey Days, Downtown, A Family, Joe Speedboot, Met Oprechte Deelneming, Miss Moxy, Porte Bagage, Spinoza, Stand Up, Sugar, Toutes Directions, Treat Her Like a Lady, Truly Naked, Whitetail en The Wolf, the Fox & the Leopard.

Was het ooit de bedoeling om films en filmmakers door middel van prijzen te belonen voor hun uitzonderlijke prestaties, dat streven lijkt inmiddels achterhaald.

Zouden alle Gouden Kalf-winnaars - die trillend van opwinding en vaak zwaar geëmotioneerd hun beeldje in ontvangst namen - beseffen dat meer dan de helft van hun collega's in hetzelfde vakgebied niet eens mocht meedoen? Haalt dat niet iets van de gouden glans van het kalf af?

Als voorbeeld noem ik mijn eigen film Amsterdamned II. Niet dat ik zelf een prijs had verwacht - daarvoor is de film te succesvol geweest - maar niemand kan ontkennen dat bijvoorbeeld de art direction en het camerawerk van een uitzonderlijk hoog niveau waren. 
Maar omdat de film niet werd geselecteerd, werden de production designer en de director of photography de kans op een Gouden Kalf ontnomen.

Ik gun al die winnaars hun prijsje, maar ik hoop dat ze een en ander wel in perspectief zien.

Laten we het kalf even op winterstalling zetten en het er weer uithalen als alle films, filmmakers, acteurs en crewleden weer mee mogen doen.